نقشه مغزی، نتیجه ثبت و تحلیل فعالیت الکتریکی بخش‌های مختلف مغز است. این بررسی با استفاده از دستگاه QEEG انجام می‌شود. در این دستگاه، چندین الکترود یا حسگر روی پوست سر قرار می‌گیرند و امواج الکتریکی مربوط به نواحی مختلف مغز را ثبت می‌کنند.

داده‌های ثبت‌شده سپس با روش‌های ریاضی و آماری، مانند تحلیل فرکانس، تبدیل فوریه یا سایر روش‌های پردازش سیگنال، بررسی می‌شوند. در نهایت، نتیجه به شکل نمودار، عدد و الگوهای رنگی نمایش داده می‌شود. رنگ‌های نقشه مغزی به پزشک کمک می‌کنند تا تفاوت فعالیت امواج مغزی در نواحی مختلف را بهتر بررسی کند.
 

برای درک بهتر اینکه مبنای تفسیر نقشه مغزی چیست، ابتدا باید با امواج مغزی آشنا شویم. نورون‌های مغزی از طریق پیام‌های الکتریکی با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند. مجموع این فعالیت‌های الکتریکی به شکل امواج مغزی ثبت می‌شود. این امواج بر اساس فرکانس و سرعت نوسان، در گروه‌های مختلف قرار می‌گیرند:

• امواج دلتا: کمتر از ۴ هرتز و معمولاً مرتبط با خواب عمیق
• امواج تتا: بین ۴ تا ۸ هرتز
• امواج آلفا: بین ۸ تا ۱۲ هرتز و معمولاً مرتبط با آرامش و بیداری
• امواج بتا: بین ۱۲ تا ۳۰ هرتز و مرتبط با تمرکز و فعالیت ذهنی
• امواج گاما: بیشتر از ۳۰ هرتز و مرتبط با برخی فرایندهای پیچیده شناختی

نرم‌افزار qEEG میزان و الگوی این امواج را در نقاط مختلف سر بررسی می‌کند. سپس داده‌های به‌دست‌آمده با الگوهای مرجع و اطلاعاتی مانند سن و جنسیت فرد مقایسه می‌شوند. بنابراین، پاسخ به سؤال نقشه مغزی چیست فقط به مشاهده رنگ‌های روی نقشه محدود نمی‌شود؛ بلکه شرایط انجام آزمایش، کیفیت ثبت امواج، وضعیت فرد و تفسیر تخصصی پزشک نیز اهمیت زیادی دارد.